سایت ماهیگیری و ماهی شناسی

اخرین مطالب ارسال شده در انجمن

جستجو در سایت
کانال ما را در تلگرام دنبال کنید
0
--
0
0 نفر

ماهي سونگ يا بچ

 

نامهاي علمي و عمومي:

 

نام علمي اين ماهي Barbus Esocinus مي باشد و يكي از گونه هاي خانواده بزرگ كپور ماهيان Cyprinidae است. اين ماهي را در زبان انگليسي به نامهاي  Pike like-carp به معني اردك ماهي كپور مانند يا Pike Barb به معني اردك ماهي سبيل دار و Mangar مي شناسند. نامهايي كه در ايران بر روي اين ماهي نهاده اند عبارتند از: سونگ، بچ (در شمال خوزستان و لرستان)، عنزه يا عنزاه، ناربچ يا عنزه بچ (البته در اهواز و جنوب خوزستان و نميدانيم به چه معني است)، بل زرد و بيز. 

 

در عراق بيشتر به اين ماهي بيز (bizz) گفته مي شود اما به آن آزاد ماهي دجله و فرات نيز مي گويند.

ماهي سونگ 

مشخصات كليدي:

 

اين گونه بواسطه داشتن دو جفت سبيلك، اندازه بزرگ و بدن كشيده، سر مخروطي شكل و فشرده شده، وجود يك خار دندانه دار در باله پشتي، تعداد زياد پولكها در خط آشكار طرفين ماهي (63-78)، لب هاي متعادل و فاقد خالهاي بزرگ در جناحين ماهي مشخص مي شود.

 

ريخت شناسي:

 

محل اتصال سر به تنه، شيب تندي دارد. دهانش بزرگ و تقريبأ افقي است و در نگاه اول ما را به ياد اردك ماهي مي اندازد. لبها تا پشت حاشيه زير چشم كشيده شده است. لبها لاغر تا متعادل هستند و سبيلكها لاغر تا خيلي لاغر مي باشند. سبيلكهاي جلويي تا سوراخ بيني نمي رسند و سبيلكهاي عقبي از چشم ماهي هم عبور نمي كنند. آخرين شعاع باله پشتي با تراكم كم دندانه، بسيار قدرتمند است. باله پشتي داراي 12 شعاع، باله مخرجي داراي 8 شعاع، باله سينه اي 18-16 شعاع و باله شكمي 8 شعاع دارد. پولكها بطور منظم چيده شده اند. كوچكترين شان از جلوي گردن تا باله سينه اي مي باشد. در كنار شكم ماهي پولكهايي وجود دارد. پولكها داراي كانون مركزي، بيشمار شعاع ظريف و حاشيه موجدار يا ساده مي باشند. مجموع پره هاي آبشش ماهي 12-8 مي باشد. دندانهاي حلقي اين ماهي داراي فرمول 5،3،2-2،3،5 مي باشد. مجموعأ 48 مهره دارند. سوراخ بيني باريك و كشيده است و نزديك چشمها مي باشد.

اين ماهي ها در رودخانه سيمره نزديك دره شهر در سال 1366 توسط آقاي عطاردي صيد شده است. 

رنگ آميزي:

 

در پشت شاهد خالهاي سياه در زمينه سبز زيتوني مي باشيم. خالها به سوي باله پشتي كشيده شده اند. ممكن است خالها ضعيف يا حتي فاقد خال باشند اما اين موارد به ندرت مشاهده مي شود. رنگ كلي باله هاي مخرجي و نزديك دم قرمز تيره است. رنگ پهلو ها و شكم نقره اي روشن مي باشد. چشم ها زرد فام است. باله هاي ماهيان جوان زرد كمرنگ تا زرد گوگردي است.

 اين ماهي در رودخانه سيمره در سال 1352 به وزن 80 كيلوگرم توسط آقاي چابك سوار صيد شده است.

اندازه:

 

اين ماهي به دفعات با وزن بيش از 130 كيلوگرم در كشورهاي ايران، عراق و سوريه مشاهده و صيد شده است. معمولأ تروفه هاي بالاي 100 كيلوگرم بيش از 2 متر طول دارند. در ايران تروفه هاي تا 80 كيلوگرم به كررات گزارش شده است ولي يكي دو مورد تا اندازه 150 كيلوگرم با طولي معادل 210 سانتيمتر در رودخانه دز نيز گزارش شده است. اما به طور كل اين ماهي به طول 250 سانتيمتر و وزني بيش از 140 كيلوگرم نيز مي رسد.

اين ماهي عظيم الجثه در كشور تركيه با طول 240 سانتيمتر و وزن 111 كيلوگرم در سال 1380 صيد شده است. 

زيستگاه:

 

اين ماهي در خارج از كشور در حوضه هاي آبريز رودخانه هاي دجله و فرات در كشورهاي عراق، سوريه و تركيه يافت مي شود. در ايران در حوضه هاي آبريز شمال خليج فارس، دشت خوزستان و استانهاي كرمانشاه، لرستان و كردستان يافت مي شوند. از جمله رودخانه هايي كه تروفه هاي بزرگ در آنها مشاهده شده است مي توان به رودخانه سيمره، دز و گاماسياب اشاره نمود.

صيد شده در كشور عراق 

تغذيه:

 

آنها معمولأ همه چيز خوار هستند ولي پس از سن بلوغ بيشتر گوشتخوار مي شوند و از ماهيان كوچكتر و جوجه پرندگان تغذيه مي كنند. صيادان محلي براي صيد اين ماهي عظيم الجثه از جگر گوسفند نيز استفاده مي نمايند. خمير نان نيز يكي از طعمه هاي طبيعي اين ماهي است. طعمه هاي مصنوعي نيز از جمله قاشقكها براي صيد آنها مورد استفاده قرار مي گيرد.

 

منبع : /www.fishing.ir

 

0
--
0
0 نفر

(ماهي سونگ سلطان بي رقيب رودخانه هاي دنيا)

باربوس ماهيان (

Barbus) يكي از بزرگترين و قديمي‌ترين جنس از خانوادة كپور ماهيان (cyprinidae) بوده كه از نظر فراواني مرتبه دوم را در بين ماهيان بومي كشور ايران دارا مي‌باشند. بطوري كه بيش از 6 هزار گونه از اين جنس (در دنيا) با اختلافات ظاهري زياد (به دليل هيبريدهاي بين گونه‌اي و با ساير گونه‌هاي مشابه و هم خانواده)‌ مشاهده مي‌شود

ذخاير گروه باربوس ماهيان به دو دسته با سايز معمولي و كوچك و عظيم الجثه دسته‌بندي مي‌شود. اهميت باربوسهاي كوچك بعنوان ذخيره ژنتيكي و نقش آنها در اكوسيستم طبيعي مي‌باشد، اما گونه‌هاي عظيم‌الجثه علاوه بر اهميت زيست‌محيطي و ذخيره ژنتيكي از لحاظ اقتصادي بصورت بالفعل و موجود و بصورت بالقوه درصورت امكان دستيابي به تكنولوژي‌هاي پيشرفته انتقال ژن، اصلاح نژاد و… نيز حائز اهميت بسيار زيادي مي‌باشند

از گروه دوم مي‌توان به ماهي (سونگ) Barbus esocinus، (گتان) Barbus Xanthopterus (شيربت) Barbus grypus و… اشاره كرد. در ميان جنس باربوس ماهيان ماهي (Barbus esocinus (Heckel  1843)) به وزن و اندازه‌هاي شگفت‌انگيزي مي‌رسد بطوري كه در مجامع غير علمي و محلي وزن 200 كيلوگرم و بصورت علمي و رسمي طول 2 متر و وزن 140 كيلوگرم گزارش شده‌است. اين ماهي در حوزه بين‌النهرين (رودهاي مرزي مشترك واقع در استانهاي كرمانشاه و خوزستان با كشورهاي همجوار عراق، تركيه و سوريه)‌ پراكنش طبيعي داشته و رودخانه‌هاي پر آب موجود در منطقه زيستگاه طبيعي و مسير مهاجرت ماهي به بالا دست و پايين دست رود مي‌باشند.



براي ديدن بقيه متن به ادامه مطلب برويد

برای مشاهده بقیه صفحات این موضوع کلیک کنید