ویژگی ها , پراکنش و زیستگاه ماهي دم شمشيري
بخشی از جنوب آمریکای شمالی , مرکزی و جنوبی ؛ مرکز تجمع ماهیان زنده زا میباشد.
ماهی دم شمشیری زنده زا و بومی شرق مکزیک است .
برای اولین بار در سال 1909 آن را به اروپا برده اند و بعد از آن به روسیه وارد کرده اند.
رنگ طبیعی و اصلی این ماهی سبز است .
ماهی دم شمشیری یک ماهی همه چیز خوار است یعنی هم خوراکهای گیاهی را می خورد و هم گوشتی را.
دهان این ماهی فوقانی است و به وی امکان خوردن حشرات سطح آب و تخم آنها را می دهد.
نر این ماهی معمولا به بیرون از آب میپرد که علت این رفتارش هنوز به خوبی مشخص نیست ( شاید استرسها و یا شکار پشه ها دلیلش باشد) .
مثل سایر گونه های این خانواده نر ها از ماده ها کوچک تر و کشیده تر می باشند.
بهتر است در هر آبزی دان یک نر بیشتر نباشد تا با هم درگیر نشوند.
گاهی دم شمشیری دنبال ماهی های دیگر آبزی دان می کند که این کار نوعی بازی است و لازم نیست نگران باشید.
هماوری این ماهی معمولا حدود 80 است ولی در شرایط بهینه به 200 عدد هم میرسد . (یعنی در شرایط بهینه 200 تا بچه میزاید).
ماهی دم شمشیری در سن 6 ماهگی بالغ شده(زمانی که طولش 2 اینچ است) و پس از آن در هر 30 تا 40 روز یکبار می تواند زایمان کند(بسته به شرایط دمایی و نوری و غذایی و ...).
پس از زایمان باید ماهی ماده را از نوزادان جدا کرد زیرا بخشی از آنها را می خورد.( چرا؟)
ماهی دم شمشيری با ماهی پلاتی جفت می شود و گزارشهايی از جفت شدن آن با ماهی مولی هم در دست است.


مورد پسند این ماهی7 تا 5/8 است.p.H
دم شمشیری نسبت به تغییرات دما حساس است و مخصوصا سرد شدن ناگهانی دما اگر باعث مرگ وی نگردد ممکن است در این ماهی ایجاد نوعی ناراحتی کند (مثل فلج شدن یا کج شدن ستون فقرات) که تا آخر عمر بهبودی نیابد .
حرارت مورد پسند آنها 22 تا حدود 28 درجه سانتی گراد است.
تعداد دیپلوئید کرومزومهای این ماهی 48 است.
