امروز: سه شنبه، 24 مهر 1397

پروانه ماهی (Chaetodontidae)

پروانه ماهی (Chaetodontidae)

در گذشته فرشته ماهی ها و پروانه ماهی ها را با هم در طبقه بندی ماهی ها قرار می دادند، در صورتی که بررسی های اخیر نشان داده اند که باید آن ها را در تقسیم بندی های جداگانه قرار داد.پروانه ماهی ها فاقد خار بزرگ روی قسمت جلویی سرپوش آبششی یا استخوان گونه که در فرشته ماهی ها موجود است می باشند.بدن آن ها از طرفین فشرده،پهن و دارای طرح و رنگ بسیار زیبا می باشد.برخی از آن ها دارای پوزه ای دراز و عده ای دارای شعاع های بلند یا دنباله هایی روی باله ها می باشند.این ماهی ها خانواده ی بزرگی را تشکیل می دهند که در آن بیش از صد گونه ماهی وجود دارد.

با این که گزارش ها در مورد وفق دادن انواع پروانه ماهی ها با آب نیمه شور و حتی آب شیرین داده شده است، با وجود این ماهی های این خانواده منحصرا" جزء ماهی های آب شور به حساب می آیند.بیشتر پروانه ماهی ها را می توان در جزایر مرجانی اقیانوس ها پیدا کرد.مرجان ها نه تنها برای آن ها پناهگاه به حساب می آیند، بلکه غذای مورد نیاز آن ها را نیز تامین می نمایند.دهان کوچک و دندان های برس مانند پروانه ماهی ها برای کندن پلیپ های مرجان ها و گرفتن آبزیان ریزی که در داخل و یا اطراف مرجان ها زندگی می کنند سازش یافته اند.در داخل آکواریوم، برای تغذیه ی آن ها می توان از میگوی زنده، مرجان زنده و یا سایر بی مهرگان کوچک استفاده نمود.در صورت نیاز می توان به مرور آن ها را به خوردن غذاهای دیگری مانند آرتیمیا، میگو، کرم سفید و کرم های خاکی کوچک عادت داد.

تخمریزی پروانه ماهی ها در حالت طبیعی دیده نشده و یا این که هرگز گزارش نگردیده است.آن چه در مورد آن ها می دانیم این است که این ماهی ها ماه های اول زندگی خود را در آب های باز و به دور از ساحل می گذرانند.

از انواع ماهی های این خانواده می توان پروانه ماهی نخ باله، پروانه ماهی چهار چشم، پروانه ماهی سیترون، پروانه ماهی پاکستانی و پروانه ماهی نوار آبی را نام برد.

     

                   

منبع : http://mahieman.blogfa.com/



اشنايي با ماهي كوي فيش

اشنايي با ماهي كوي فيش

زیستگاه طبیعی ماهی کوی ژاپن است.(نیشیکیگوی) نامی است که مردم ژاپن برای این ماهی انتخاب نموده اند که معنی این اسم ماهی رنگارنگ ابریشمی می باشد.تحقیقات نشان داده است که زیستگاه اولیه ی این ماهی آسیای مرکزی بوده است.صد ها سال پیش این ماهی با نام ماهی ماگوی در کشور ایران وجود داشته است و به عنوان کالای صادراتی خوراکی به کشورهای ژاپن، چین و اروپای غربی صادر می شده است.

اقدام به تکثیر این ماهی برای اولین با در کشور ژاپن صورت پذیرفت.تا زمانی که این ماهی به عنوان منبع خوراکی تکثیر می شد، تنها رنگ قهوه ای آن تولید می شد و به ندرت کوی آبی یا قرمز در میان این ماهی ها دیده می شد.زمانی که تکثیر این ماهی به عنوان ماهی زینتی آغاز شد، تکثیر کوی قرمز و سفید مورد توجه بسیار قرار گرفت.

بیش از صد نوع از این ماهی امروزه در جهان تکثیر می شوند که تنوع آن ها در رنگبندی بدن آن ها است.همچنین گونه های غیر معمول این ماهی نیز امروزه در کشور آلمان تکثیر می شود.

آکواریوم ایده آل برای ماهی کوی آکواریومی است با حداقل حجم 3785 لیتر، همراه با کف شنی  و حاوی گیاه.ماهی کوی به ریشه ی گیاهان صدمه وارد می کند.مشاهده شده است که این ماهی در اطراف ریشه ی گیاهان حفره هایی را ایجاد می کند تا خود را به ریشه ی گیاه برساند.لذا لازم است که اطراف ریشه ی گیاهان را با تخته سنگ پوشاند تا از ریشه ها محافظت شود.نکته ی جالب در مورد خصوصیات این ماهی این است که این ماهی می تواند در دمای 1درجه تا 30 درجه ی سانتی گراد به راحتی زندگی کند.این ماهی تا 90 سانتی متر رشد می کند.ماهی کوی در شرایط طبیعی تا 200 سال عمر می کند.اما در آکواریوم تنها  25 تا 35 سال عمر می کند.

ماهی نر را با توجه به قسمت گود در میان باله ی مخرجی می توان از ماهی ماده تشخیص داد.ماهی کوی در هر بار تخمریزی در حدود 1000 عدد تخم تولید می نماید.لاروها پس از 6 روز از تخم خارج می شوند.لازم است که لاروها با غذاهای زنده تغذیه شوند.حدودا" پس از 8 ماه سطح بدن ماهی ها رنگ پیدا می کند.

ماهی کوی را می توان با انواع غذاهای خشک تغذیه نمود.بهتر است که این ماهی با سایر هم نوعان خود در یک تانک نگهداری شود.

                    

منبع : http://mahieman.blogfa.com/